le blog adelinazog

Një shikim të mjaftoi,dashurisë t'i vihesh,
e quaje të humbur ëndërimtar i mefshtë
në vakt që dita lihet.
Ky zot që mohove në zemrën e mbufatur
e sheh përsëri,o besimtar i shfaqur
në natën e shushatur.
Dhe une jam njeri dhe ti më njeh pak
Halli është një shkas, nga ky mor azat
do jesh pluhur në park.
Ti më thua mik,jam vëlla më mirë ,
për ne Krishti ka vdekur,e deshi një qafir
që mori atin në këmbë të te tijit.
Vuajtja kaptohet kur ne e durojmë
duke thënë "të faleminderit" zot
ne qëndrojmë Kastriot.
Fal të tjerët të falesh dhe vetë,
se zoti do të duash armik
u dha për të gjithë.
Krishti jeton tek ti të deshmosh
Besim,zemërgjerësi dhe shpresë
mjaft larg të të qesë.
Në rrugën e qiejve... por mos e braktis
çdo ditë,çdo çast do shpërblehesh
në moment vdekjeje.
Mos u lësho, sado rrugë si pa krye
beso rrugën e përjetshme dhe me yje
se vetëm ai është nesër.
Kur rrëzohe,beso zotin qelibar
dhe nesër rrugën e ke behar
zemra etij është hambar.



Son coeur est charité.

Un regard t'a suffi pour retrouver l'amour
Que tu croyais perdu,toi rêveur solitaire
Aube fuyant le jour.
Ce dieu que tu niais,dans ton coeur ulcéré
Tu le vois à nouveau,ô croyant éphémère
Dans le noir égaré.
Je suis un home aussi et te connais à peine;
L'obstacle est un moyen; par la grâce il sera
Une poussière en plaine.
Tu me dis ton ami,je suis plutôt ton frère.
Pour nous le Christ est mort,aimé d'un scélerat
Qui prit le sien pour père.
La souffrance est divine,elle seule mérite
Quand nous la subissons en lui disant "merci"
Nous sommes son élite.
Pardonne donc aux autres pour être pardonné,
Aime ton ennemi car Dieu le veut ainsi:
Pour tous Il s'est donné.
Le Christ vivant en toi veut que tu sois témoin.
La Foi,la Charité et aussi l'Espérence
Te mèneront bien loin.
Sur la route des cieux... Mais ne la quitte pas.
Chaque jour,chaque instant aura sa récompense
Au moment du trépas.
Va toujours sans faiblir si long soit le chemin,
Crois fort en ton étoile,en sa croix éternelle
Car lui seul est demain.
Dans la chute,aie foi,Lui seul est vérité:
Et hier comme aujourd'hui trouve la route belle:               réponse d'Ynot Drarvé à Tony Evrard

"Son coeur est charité". 

Shkriu natyra,humbi bukurinë
nga ajo pothuaj gjumi i madh pushtoi
ra jeta dhe gjallëria zu firë
qëkur dielli u fsheh,fluturoi.

Anës lumit ,lart në dendësitë
një zë tërheqës, i shtruar po qan,
është këngë e erës që merr mullitë
vjedh gjethet nga drurët që i mbajnë.

Bilbili i trishtuar,e shohim si ka zemrën
zi e natyrës bëri vaj-medete
mbrëmjes në këmbë lisi,kendoi bregën
për të fundit herë fshehur në gjethe.

C'bën perroi i vogël në fund të luginës
që dje na hargaliste me të qeshur zile
ne të prekur sot nga ky zë kaq pikës
dhe ai duron këto që koha sillte.

                                                       Marre nga Edition Nr 15 Selon mon coeur

Chanson d'automne

La nature a perdu l'éclat de sa beauté
Déjà le grand sommeil qui va s'emparer d'elle
A relenti sa vie et son activité
Tandis que le soleil s'enfuit à tire d'aile.

Dans les hauts peupliers le long de la rivière
Une voix tendre et douce a chanté tristement;
C'est la chanson du vent qui couche sur la terre
Les feuilles qu'il arrache aux bois furtivement.

Le rossignol est triste,on voit que dans son coeur
Le deuil de la nature a fait un grand ravage;
Le soir au fond des bois,il chante sa douleur
Une dernière fois blotti sous le feuillage.

Et le petit ruisseau du fond de la vallée
Qui hier nous égayait par son rire argentin,
Nous émeut aujourd'hui par une voix troublée;
Il subit lui aussi les arrêts du destin.

Kur ishim të vegjël,porsi luleshtrydhja
shihnim dallandyshet në batalion,
ti bëje komandantin ,  unë e mbyllja
tash dëgjo zërin tim se ku shkon.

Pa shikoje erën, zërin të përcjell
me aromë lejlash që vetminë e duan
mik i djalërisë dil më prit në derë,
bukurine time kam për të t'treguar

Eja, djalo eja, siç erdhe në zemër,
mos u trishto nga shiu si kristal,
se vitet janë njësoj për çdo femër
kërkojnë butësinë deri në altar .